شواهد موجود حکایت از آن دارد که ایوان شمالی نیز در محل فضایی دیگر بر پا شده است و احتمالاً این مسئله به همان دوره قاجاریه بازمی‌گردد. عناصر تزیینی دوره پهلوی نخست نظیر آجرهای مهری، مؤید تغییرات کالبدی در این دوره هستند. همچنین طی بهره‌برداری‌های بعدی، برخی مداخلات چون تأمین فضای سرویس بهداشتی با شمایل جدید، اجرای ازاره‌های آجری در دهه پنجاه خورشیدی، سبک‌سازی و تعویض کاه‌گل در دو دوره دهه شصت و هشتاد خورشیدی، از دیگر اقداماتی هستند که ردپای آن در بنا به چشم می‌آید. این ساختمان در 9 بهمن‌ماه سال 1384 به شماره 14047 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
توصیف معماری
معماری این خانه درون‌گرا بوده و حیاط مرکزی آن با دو ایوان در اضلاع شمالی و شرقی و فضای اقامتی در دو جبهه دیگر، در زمینی به مساحت 1555 مترمربع ساخته شده است. پیشخان کم‌عمق بدون سقف خوانچه پوش و پلان 4 گوش با گوشه‌های تیز و به‌کارگیری قوس‌های تخت و مضرس و کلیل‌های تزیینی و چراغگاه‌ها و اتاق‌های دو دری و ازاره‌های آجری با آجر منقوش، نشان از تأثیر معماری پهلوی در نما دارد. حیاط مرکزی به مساحت 330 مترمربع در چهار جبهه خود واجد معماری است؛ ایوان ضلع شرقی در پس خود، دارای اتاق 5 دری بوده و در طرفین آن دو اتاق دو دری قرار گرفته است که هر دو در بالای سر خود، اتاق‌های بالاخانه را دارند. ضلع جنوبی نیز به لحاظ معماری از همین قاعده تبعیت می‌کند، با این تفاوت که ایوان ندارد. ضلع شمالی با فضایی حوض‌خانه مانند در مرکز و دودری‌ها در طرفین شکل گرفته است. ضلع غربی دارای اتاق سه‌دری در مرکز و راهرو و دودری در طرفین است. همچنین خانه دارای سه زیرزمین در جبهه‌های شمالی، شرقی و جنوبی خود است که در آن‌ها بیشتر از قوس پنج و هفت تند کم‌خیز یا قوس افتاده استفاده شده است. این فضاها در پلان دارای طرح صلیبی بوده و دارای فضاهایی چون پس سرداب هستند و در ترازهای مختلف با یکدیگر ارتباط دارند. مجموعه اقامتگاه سنتی سرای فلاحتی کاشان با20 واحد اقامتی در ظرفیت‌های مختلف و تزیینات سنتی که شما را به تاریخ کهن و اصیل ایران می‌برد، با امکاناتی نظیر رستوران و قهوه‌خانه سنتی، در خدمت گردشگران داخلی و خارجی است.